கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர்: வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் இலக்கியப் பங்களிப்புகள்

கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர்: வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் இலக்கியப் பங்களிப்புகள்

“கம்பன் வீட்டு கட்டுத்தறியும் கவி பாடும்” – இன்றும் வழக்கில் இருக்கும் இந்த மொழி, கவிப்பேரரசர் கம்பரின் ஈடு இணையற்ற கவித்திறமையையும், அவரது அழியாப் புகழையும் பறைசாற்றுகிறது. ‘கவிப்பேரரசர்’, ‘கவிச்சக்கரவர்த்தி’, ‘கல்வியில் பெரியவர்’ போன்ற பல பட்டங்களால் போற்றப்படும் கம்பர், தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒரு கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழ்கிறார்.

சமஸ்கிருதம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் புலமை கொண்டிருந்த கம்பர், ஆழமான கவிதை அனுபவத்தையும், வியக்கத்தக்க கற்பனை ஆற்றலையும், இணையற்ற புலமைத் திறனையும் ஒருங்கே பெற்றிருந்தார். இவரின் இந்த ஆற்றல்களே ஒட்டக்கூத்தர், சேக்கிழார் போன்ற சமகாலப் புலவர்களின் நன்மதிப்பை இவருக்குப் பெற்றுத் தந்தன.

கம்பராமாயணம், சிலை எழுபது, சடகோபரர் அந்தாதி, சரசுவதி அந்தாதி, திருக்கை வழக்கம், ஏரெழுவது மற்றும் மும்மணிக் கோவை உள்ளிட்ட பல படைப்புகளைக் கம்பர் உலகிற்கு அளித்துள்ளார். இவற்றில், கம்பராமாயணம் தமிழ் இலக்கியத்தின் தலைசிறந்த காவியமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. கம்பரின் தனித்துவமான, சுவைக்கினிய பாணியில் படைக்கப்பட்டதால், கம்பராமாயணம் உலகளாவிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்று, என்றும் வாழும் காவியமாக நிலைபெற்றுள்ளது. ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர், அறிஞர், கவிஞர், மற்றும் நாடக ஆசிரியர் எனப் பன்முகப் பரிமாணம் கொண்ட கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பரின் வாழ்க்கை வரலாறு, மற்றும் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு அவர் ஆற்றிய மகத்தான சாதனைகள் குறித்து இக்கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.

Kambar History in Tamil

கம்பர் கி.பி. 12 ஆம் நூற்றாண்டில், இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலம், தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள திருவழுந்தூர் என்ற கிராமத்தில், ஆதித்தன் என்பவருக்கு மகனாக, ஒட்சன் என்ற உட்பிரிவில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் நரசிம்மரின் தீவிர பக்தர்கள் என்பதனால், ‘தூண்’ என்று பொருள்படும் ‘கம்பர்’ என்ற பெயரை அவருக்குச் சூட்டினர். பக்தியின் பரவசத்தில், நரசிம்மர் தங்களுக்குத் துணையாக ஒரு தூண் போல வந்ததாக அவர்கள் நம்பியதால் இந்தப் பெயர் சூட்டப்பட்டதாகவும் ஒரு கூற்று உண்டு.

நாதஸ்வர வித்வான்களான ஒட்சன் பரம்பரையில் பிறந்திருந்தாலும், கம்பர் தமிழ்நாட்டில் உள்ள வெண்ணெய்நல்லூர் என்ற ஊரில் வாழ்ந்த ஒரு பணக்கார விவசாயியால் செல்வச் செழிப்போடு வளர்க்கப்பட்டார். இளம் வயதிலேயே தொன்மையான மொழிகளான சமஸ்கிருதம் மற்றும் தமிழ் மொழிகளின் மீது மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். இவருடைய நலம் விரும்பியும், வள்ளலுமான சடையப்ப முதலியாரின் உதவியுடன், இந்த இரு மொழிகளையும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கற்றுத் தேர்ந்தார்.

சிறு வயதிலிருந்தே கவிதைகள் எழுதும் ஆர்வம் கொண்டிருந்த கம்பர், மொழிகளின் அடிப்படைகளை பாரம்பரிய முறையில் நன்கு கற்று, பல கவிதைகளையும் நூல்களையும் எழுதத் தொடங்கினார். நாளடைவில், அவரது கவியாற்றல் எட்டுத் திக்கும் பரவத் தொடங்கியது.

கம்பரின் புகழ் பேரரசு எங்கும் பரவியதைக் கேள்வியுற்ற அப்போதைய சோழ மன்னர், அவரை அரசவைக்கு அழைத்தார். மன்னரின் அன்பு கட்டளையை ஏற்று, தனது படைப்புகளிலிருந்து சில வரிகளைப் பாடிக்காட்டினார். கம்பரின் கவித்திறனை நேரில் கண்ட சோழ மன்னர் வியந்து, ‘கவிஞர்களின் பேரரசர்’ என்ற பொருள்படும் ‘கவிச்சக்கரவர்த்தி’ என்ற பட்டத்தை அவருக்குச் சூட்டினார். மேலும், அவருக்குச் சொந்தமான பெருவாரியான நிலத்தைப் பரிசளித்ததுடன், அந்நிலத்திற்கு ‘கம்பநாடு’ என்றும் பெயரிட்டு கம்பரைக் கவுரவித்தார்.

கம்பரின் இலக்கியப் பங்களிப்புகள் தமிழ் மொழிக்கு அழியாத செல்வாக்கைச் செலுத்தியுள்ளன. அவரது படைப்புகள், இன்றும் தமிழ் மக்களால் போற்றப்பட்டு, தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்டு வருகின்றன.

கம்பர்: வாழ்வும் இலக்கியப் பங்களிப்பும்

தமிழிலக்கிய வரலாற்றில் அழியாப் புகழ்பெற்ற கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர், கி.பி. 9ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியைச் சேர்ந்தவர் என்று கருதப்படுகிறார். இவர் இயற்றிய கம்பராமாயணம், தமிழ் இலக்கியத்தின் பெருமைமிகு காவியமாகப் போற்றப்படுகிறது.

பிறந்த ஊரும் வாழ்வும்

கம்பர், நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் மயிலாடுதுறைக்கு அருகிலுள்ள தேரழுந்தூர் எனும் சிற்றூரில் பிறந்தார். இங்குள்ள “கம்பர் மேடு” என்ற பகுதி, கம்பர் வாழ்ந்த இல்லம் அமைந்திருந்த இடமாக நம்பப்படுகிறது. கம்பர் பயன்படுத்திய மண்பாண்டங்கள் உடைக்கப்பட்டதால் அப்பகுதிக்கு “கம்பர் மேடு” என்று பெயர் ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. கம்பர் தனது வாழ்நாளின் இறுதிக்காலத்தை சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள நாட்டரசன் கோட்டையில் கழித்து, அங்கேயே உயிர்நீத்தார். தேரழுந்தூரில் கம்பரின் நினைவாக ஒரு மண்டபமும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

தேரழுந்தூரின் சிறப்புகள்

கம்பர் பிறந்த தேரழுந்தூர், 108 திவ்ய தேசங்களில் பத்தாவது திவ்ய தேசமான அருள்மிகு ஆமருவியப்பர் பெருமாள் கோவிலைக் கொண்ட ஒரு புண்ணிய தலமாகும். இக்கோவிலில் வைகாசி மாதம் திருவோண நட்சத்திரத்தில் நடைபெறும் தேர் திருவிழா மிகவும் புகழ்பெற்றது. மேலும், புரட்டாசி மாதம் நவராத்திரி நாட்களில் 10 நாட்கள் தெப்ப உற்சவம் சிறப்பாக நடைபெறுகிறது. மாதம் தோறும் 22 நாட்கள் திவ்ய தேசத்தின் தனிப்பட்ட உற்சவங்கள் மக்கள் ஆதரவுடன் கொண்டாடப்படுகின்றன. தை அமாவாசை அன்று அவதார உற்சவங்களும் இங்கு நடைபெறுவது வழக்கம்.

காவிரி டெல்டா பகுதியில் மயிலாடுதுறை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள தேரழுந்தூரில், விவசாயமே பிரதான தொழிலாகும். இங்குள்ள விவசாயிகள் ஆண்டுக்கு இருபோகம் நெல், உளுந்து, பருத்தி போன்ற பயிர்களை விளைவித்து, விவசாயத்தையே தங்கள் வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர்.

கம்பரின் அறநெறிக் கருத்துகள்

கம்பரின் காவியங்களில் அறநெறிக் கருத்துகள் ஆழமாகப் பொதிந்துள்ளன. நல்லோரை காப்பதும், தீயோரை அழிப்பதும் இறை அவதாரத்தின் நோக்கமென்று கண்ணன் உரைத்த மொழியைப் போன்று, இராமகாதையும் தர்மத்தின் வெற்றியைப் பறைசாற்றுகிறது. அரசியல் நெறியில் தவறு செய்தோரை தர்மமே எமன் உருவில் வந்து தண்டிக்கும் என்பதும், கற்புடைப் பெண்களை உலகம் போற்றும் என்பதும், முன்வினைப் பயன் மறுபிறப்பிலும் தொடரும் என்பதும் கம்பரின் இலக்கியத்தில் வலியுறுத்தப்படும் முக்கிய அறநெறிகளாகும்.

கம்பரின் பிற படைப்புகளும் காலமும்

கம்பராமாயணம் தவிர, கம்பர் பல தனிப்பாடல்களையும் இயற்றியுள்ளார். கம்பராமாயணம் கி.பி. 885-ஆம் ஆண்டு அரங்கேற்றப்பட்டதாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. கம்பர், ஒட்டக்கூத்தருடன் போட்டியிட்டுப் பல பாடல்களைப் பாடியதாகக் கூறப்படுகிறது. ஒட்டக்கூத்தர், விக்கிரம சோழன், இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன், இரண்டாம் இராஜராஜ சோழன் ஆகிய மூன்று சோழ மன்னர்களின் அரசவையில் வசித்த புலவர் ஆவார். கம்பரின் தனிப்பாடல்களில் 69 பாடல்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தொகுப்பில், கம்பர் மற்றும் அம்பிகாபதி இயற்றிய பாடல்களுடன், கம்பர் காலத்துப் பாண்டிய மன்னன், அவனது மனைவி, இடைக்காடர், ஏகம்பவாணர், அவரது மனைவி, கம்பர் வீட்டு வெள்ளாட்டி போன்றோர் பாடிய பாடல்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.

கம்பரின் பெருமைகள்

கம்பர் ஒரு புகழ்பெற்ற தமிழ் கவிஞரும், நூலாசிரியரும் ஆவார். அவர் இயற்றிய கம்பராமாயணம் எனும் காவியம், தமிழிலக்கியத்தில் அழியாப் புகழ்பெற்றது. கம்பராமாயணத்தைப் படித்த பலரும் கம்பரின் கவித்திறனை வியந்து போற்றியுள்ளனர். கம்பருக்கு ‘கல்வியிற் பெரியோன் கம்பன்’, ‘கவிச்சக்கரவர்த்தி’ போன்ற பட்டங்கள் சூட்டப்பட்டுப் புகழப்படுகிறார். கம்பரின் கவிச்சிறப்பைப் போற்றும் வகையில், ‘கம்பன் வீட்டுக் கட்டுத்தறியும் கவிபாடும்’ என்ற பழமொழியும் உருவானது. தமிழிலக்கியத்தில் கம்பராமாயணம் ஒரு மிகப்பெரிய இதிகாசமாகப் போற்றப்படுகிறது.

கம்பர் இயற்றிய நூல்கள்:

• சரஸ்வதி அந்தாதி
• சடகோபர் அந்தாதி
• ஏரெழுபது
• சிலை எழுபது
• திருக்கை வழக்கம்
• மும்மணிக்கோவை
• கம்பராமாயணம்

ஆகிய அனைத்தும் கம்பரால் இயற்றப்பட்ட முக்கிய நூல்கள் ஆகும்.

கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர்: ஒரு காலக்கண்ணாடியில்..

கம்பரின் பிறப்பும் பெற்றோரும்: கம்பர், கி.பி. 12 ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ்நாட்டின் தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள திருவழுந்தூர் என்னும் சிற்றூரில் ஆதித்தன் என்பவருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். ஒச்சன் என்ற உட்பிரிவைச் சேர்ந்தவர். அவரது பெற்றோர் நரசிம்மப் பெருமானின் தீவிர பக்தர்கள் என்பதால், அப் பெயரிலேயே ‘கம்பர்’ எனப் பெயரிட்டனர் என்றொரு கருத்து நிலவுகிறது.

கம்பரின் இலக்கியப் பங்களிப்புகள்: தமிழ்ப் பெரும் காப்பியங்களுள் ஒன்றான கம்பராமாயணத்தைப் படைத்தவர் கம்பர். இக்காவியம் இராமன், சீதை, இலட்சுமணன், இராவணன், அனுமன் போன்ற மையக் கதாபாத்திரங்களைக் கொண்டு, தர்மம் மற்றும் அதர்மம் குறித்த உயர்ந்த அறக்கருத்துகளை எடுத்துரைக்கிறது. கம்பராமாயணம் மட்டுமல்லாமல், ‘சிலையெழுபது’, ‘சடகோபர் அந்தாதி’, ‘சரசுவதி அந்தாதி’, ‘திருக்கை வழக்கம்’, ‘ஏரெழுபது’, ‘மும்மணிக்கோவை’ போன்ற பல அரிய இலக்கியப் படைப்புகளையும் கம்பர் இயற்றியுள்ளார்.

கம்பரின் பெருமைகளை உணர்த்தியோர்: கம்பர் ‘கவிச்சக்கரவர்த்தி’ எனப் போற்றப்பட்டார். மகாகவி பாரதியார், தனது சுயசரிதையில் கம்பரை ‘கம்பர் என்றொரு மானுடன் வாழ்ந்ததும்’ என்று வியந்து போற்றியுள்ளார். மேலும், ‘கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு, புகழ்க் கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு’ என்று தனது பாடலில் கம்பரின் பெருமையைச் சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார்.

கம்பர் பற்றிய குறிப்புகள்: கம்பர் தாய்மொழியான தமிழில் மட்டுமல்லாமல், சமஸ்கிருதத்திலும் ஆழமான புலமை பெற்றிருந்தார். இதற்கான சான்று, அவர் இயற்றிய கம்பராமாயணம். வால்மீகி முனிவர் சமஸ்கிருதத்தில் படைத்த இராமாயணத்தை, கம்பர் தனக்கே உரிய தனித்த பாணியில் தமிழ்ப் பண்பாட்டிற்கேற்ப மறு ஆக்கம் செய்தார். அவரது காவியத்தில் கவிதை அழகும், சொல்லின்பமும், அற்புதமான நயங்களும், பொருத்தமான உவமைகளும், பல்வேறு வியக்கத்தக்க கவிதை நடைகளும் காணப்படுகின்றன. இடைக்காலத் தமிழகத்தில் தமிழ்மொழியின் பெருமையை வான்மட்டத்திற்கு உயர்த்தியதால், அவர் ‘கம்பநாடன்’ அல்லது ‘கம்ப நாட்டாழ்வார்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

கம்பராமாயணத்தின் சிறப்பு: கம்பராமாயணம் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் தனியிடத்தைப் பிடித்துள்ளது. அது தமிழ் இலக்கியத்தின் தரத்தை வானுயர உயர்த்தியது என்றால் மிகையாகாது. கவிதை வடிவங்களில் அவர் கொண்டிருந்த ஆளுமை, சொற்களில் நிகழ்த்திய அற்புதங்கள் அக்காப்பியம் முழுவதும் தெளிவாகப் புலப்படுகின்றன. உருவகங்களும், உவமைகளும் நிறைந்த கம்பராமாயணம், பிற்காலக் கவிஞர்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டி நூலாகவும், உத்வேக நூலாகவும் திகழ்கிறது.

வால்மீகியின் இராமாயணத்தில் 24,000 ஈரடிகள் இருக்க, கம்பராமாயணம் 11,000 பாடல்களைக் கொண்டுள்ளது (பெரும்பாலும் சந்தக் கவிதை வடிவில்). தமிழர்களின் பண்பாட்டு உணர்வுகளுக்கும், செவிக்கும் ஏற்ப வால்மீகியின் மூலக் கதையில் பல இடங்களில் மாறுதல்களைச் செய்துள்ளார். அவற்றுள் சில:

• அனுமன் சீதையைக் கண்ட செய்தியை இராமனிடம் உரைக்கும்போது, ஒரே ஒரு வரியில் “கண்டனன் கற்பினுக் கணியை” (கற்புக்கு அணிகலனாய் விளங்கும் சீதையைக் கண்டேன்) என்று அவன் கற்பொழுக்கத்தை உணர்த்தி, அவளைக் கண்களால் கண்டதாகக் கூறிய அற்புத வரிகள், தமிழ் இலக்கியத்தில் என்றும் நிலைத்து நிற்கும் வரிகளாகும்.
• இராவணன் சீதையைக் கவர்ந்து செல்லும்போது, அவளின் கற்பொழுக்கத்தை மதித்து, அவளைத் தொட அஞ்சி, ‘அவள் அமர்ந்திருந்த குடிசையோடு, சிறிதளவு நிலத்தையும் பெயர்த்து எடுத்தான்’ என்று கம்பர் அழகிய நயமுற விளக்கியிருப்பார்.
• போரில் இராமன் தொடுத்த அம்பு இராவணன் உடலைத் துளைத்தபோது, ‘சீதையின் மேல் இராவணன் கொண்ட அழிவு நோக்கிய காதலானது அவனது உடலில் எங்கு குடி கொண்டுள்ளது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள, அந்த அம்பு ஒரு சல்லடை போலத் தேடியது’ என்று அற்புதம் பட, யாராலும் கற்பனை செய்ய முடியாத உவமையால் கம்பர் விளக்கியிருப்பார்.

கி.பி. 1250 ஆம் ஆண்டில் இயற்கை எய்திய கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர், தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் எவராலும் எட்ட முடியாத உச்சத்தைத் தொட்டவர் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. அவரது கவிதை வளம், இன்றும் தமிழ் அறிஞர்களின் மத்தியிலும், வாசகர்கள் மத்தியிலும் இணையற்ற பெருமையுடன் போற்றப்படுகிறது.